Żyrandol katedry w Pizie zwisa z kopuły na 49-metrowym zawieszeniu. O brązowym żyrandolu, który znajduje się w włoskim mieście Piza, opowiada się wszystkim grupom turystycznym, ponieważ wiąże się z nim pierwsze odkrycie Galileusza.
Przepływy powietrza pod kopułą kołysały żyrandolem. W 1583 roku 19-letni Galileusz Galilei był na archidiecezjalnej mszy i zwrócił uwagę na wahania tego żyrandola. Geniusz dostrzega wszystko, w czym zwykli ludzie nie widzą nic nadzwyczajnego, chociaż widzieli to tysiąc razy. Uderzenia swojego pulsu Galileusz wykorzystuje jako zegar i zauważa, że czas jednego wahania żyrandola pozostaje niezmienny, chociaż amplitudy wahań stają się coraz mniejsze.
Obserwując kołysanie żyrandola, Galileusz odkrył prawo izochronizmu wahań wahadła. Tak historia jednego żyrandola, którego obserwował geniusz, dała życie zegarom wahadłowym. Dziś „lampa” Galileusza jest nieruchoma. Z wiekami wiele rzeczy staje się nieruchomych… – ale nie umniejsza to wartości odkryć, prawda?
